Od innowacyjnej koncepcji do prezentacji publicznej.
Rozwiązanie: Inteligentne Płótno
Opracowaliśmy działający model multisensorycznego obrazu. Obecnie rozwijamy naszą technologię tak, aby każdy mógł bezpiecznie dotykać, eksplorować i doświadczać sztuki w przestrzeniach publicznych. Dostępność nie jest u nas funkcją dodaną na końcu. Jest fundamentem całego projektu.
Od wczesnego modelu do pełnego doświadczenia publicznego.
Stworzyliśmy pierwszy działający model obrazu multisensorycznego — dzieła, które można poznawać nie tylko wzrokiem, lecz także dotykiem, słuchem i zmysłem powonienia.
Zwiedzający badają faktury dłońmi, zauważają zmiany temperatury, napotykają subtelne wskazówki zapachowe i uruchamiają opisy audio poprzez dotyk. Doświadczenie rozwija się powoli — w rytm ciekawości i fizycznej obecności odbiorcy. Dzięki elementom sztucznej inteligencji (AI), dzieło dyskretnie analizuje dynamikę dotyku, dostosowując intensywność bodźców do indywidualnego tempa zwiedzającego.
Kolejny etap prac skupia się na dopracowaniu samej metody — tak, aby była trwała, bezpieczna i w pełni gotowa na masowego odbiorcę, a więcej dzieł mogło być prezentowanych publicznie w galeriach i instytucjach kultury.
Naszym celem nie jest zbudowanie gadżetu. Chcemy dopracować nowe medium artystyczne.
Co budujemy
- Ukryty inteligentny system wewnętrzny umożliwiający eksplorację stref: temperatury, zapachu oraz narrację uruchamianą dotykiem.
- Modułową strukturę wewnętrzną, która pozwala tworzyć kolejne dzieła w sposób spójny, powtarzalny i niezawodny.
- Metodę komponowania kontrastów sensorycznych — ciepła i chłodu, faktury i wibracji — jako nowoczesnych narzędzi artystycznych.
- Testy z udziałem osób niewidomych i neuroatypowych, aby zapewnić klarowność, komfort i godność doświadczenia.
„Nie dodajemy dostępności na końcu — prototypujemy, traktując dostępność jako punkt wyjścia i podstawowe ograniczenie projektowe.”
Niewidoczna technologia, widoczne doświadczenie
Technologia wewnątrz ramy wspiera dzieło — ale nigdy nie jest głównym tematem. Najważniejsze jest ludzkie spotkanie z powierzchnią.
Zwiedzający dotyka obrazu, reliefu, faktury. Inżynieria pozostaje ukryta, dzięki czemu doświadczenie jest naturalne i spokojne.
Na tym etapie dopracowujemy systemy wewnętrzne, aby dzieła działały niezawodnie w warunkach publicznych.
Technologia ma zniknąć. Dzieło ma pozostać.
Bezpieczeństwo w projekcie
Brak odsłoniętej elektroniki na powierzchni dotykowej. Moduły zamknięte i architektura niskonapięciowa.
Bez „lęku przed technologią”
Interfejsem jest eksploracja dotykowa — nie ekrany, aplikacje ani panele sterujące.
Modułowa paleta sensoryczna
Wewnątrz każdego dzieła modułowa siatka 50×50 mm pozwala komponować wrażenia — podobnie jak malarz komponuje kolor. Ciepło, chłód, wibracje i zapach stają się cichymi narzędziami narracji, ukształtowanymi wokół tego, jak ludzie faktycznie eksplorują dłońmi.
Wkłady termiczne
Zwiedzający odczuwa ciepło w jednym obszarze i chłód w innym — to tworzy intuicyjny kontrast i zachęca do eksploracji.
Strefy zapachowe
Subtelne strefy zapachowe mogą wspierać wyobraźnię i pamięć, bez dominowania przestrzeni.
Haptyka
Delikatne wskazówki wibracyjne reagują na dotyk, pomagając zauważać detale i podążać za rytmem dzieła.
Logika dotyku
Dźwięk uruchamiany dotykiem może objaśniać elementy dzieła — bez ekranów i skomplikowanych interfejsów.
Intuicyjna nawigacja kontrastem sensorycznym
Nasze główne pytanie jest proste: jak kontrast sensoryczny może prowadzić dłoń bez instrukcji? Badamy kombinacje takie jak chłodne punkty na cieplejszych powierzchniach albo delikatny sygnał wibracyjny osadzony w neutralnej fakturze.
Prowadzenie
Kontrast może działać jak dotykowy drogowskaz, wyznaczając trasę przez narrację dzieła.
Radość i odkrywanie
Ludzie rozpoznają faktury, „bawią się” temperaturą, wyczuwają zapachy — a dzieło staje się doświadczeniem.
Komfort
Utrzymujemy intensywność bodźców w komfortowych zakresach — szczególnie ważne dla osób wrażliwych sensorycznie.
Obserwujemy, jak ludzie poruszają się po dziele — czy sam kontrast wystarcza, by podążać zamierzoną ścieżką.
Aktualne obszary rozwoju
Bezpieczeństwo, dostępność i odpowiedzialny projekt
- Wymagania dostępności (osoby niewidome, słabowidzące, neuroatypowe).
- Przegląd ryzyk: bezpieczeństwo dotyku, limity ciepła/chłodu, ekspozycja zapachu, protokół czyszczenia.
- Zasady bezpieczeństwa dla warsztatów i proces zgód uczestników.
Rezultat: pakiet bezpieczeństwa i etyki + protokół testów.
Dopracowanie kontrolera (XperiBase Neuron)
- Stabilność czujników dotyku w realnych warunkach publicznych.
- Modułowe wejścia/wyjścia dla wkładów termicznych, zapachowych i haptycznych.
- Zachowania fail-safe, diagnostyka i praktyczne podejście serwisowe.
Rezultat: dopracowany prototyp kontrolera + dokumentacja.
Modułowa siatka i rodziny wkładów
- Kratownica mechaniczna zoptymalizowana pod powtarzalne konstrukcje.
- Wkłady termiczne (punkty ciepła/chłodu).
- Wkłady stref zapachowych (lokalna dyfuzja z kontrolą).
- Wkłady haptyczne (wskazówki wibracyjne i wzorce).
Rezultat: modułowa platforma wewnętrzna + rodziny wkładów.
Testy publiczne i przygotowanie do wystawy
- Sesje współprojektowania z grupami docelowymi i instytucjami.
- Iteracje oparte o nawigację kontrastem i klarowność doświadczenia.
- Progi komfortu i strojenie z myślą o przeciążeniu bodźcami.
- Przygotowanie pilotażu i dokumentacja pod ekspozycję publiczną.
Rezultat: raport ewaluacyjny + prototypy gotowe do prezentacji publicznej.
Efekt końcowy: wiele multisensorycznych dzieł opracowanych do prezentacji publicznej w instytucjach kultury — wsparte testami i powtarzalną metodą.
Co umożliwia ten projekt
Dostępność kultury
Dzieła, których można dotykać i które mogą eksplorować osoby niewidome i słabowidzące razem z innymi.
Inkluzywna innowacja
Podejście, które instytucje mogą wdrażać i adaptować — skoncentrowane na doświadczeniu, nie na urządzeniach.
Projektowanie przyjazne neuroróżnorodności
Środowiska sensoryczne projektowane z uwzględnieniem przeciążenia i wrażliwości.
Edukacja art–inżynieria
Warsztaty i dokumentacja łączące praktykę twórczą z odpowiedzialną inżynierią.
Dlaczego szukamy współpracy i wsparcia
Prototyp istnieje. Teraz dopracowujemy metodę i rozwijamy kolejne dzieła.
Szukamy finansowania oraz partnerów instytucjonalnych, aby:
- Podnieść trwałość i standardy bezpieczeństwa ekspozycji
- Opracować wiele dzieł do prezentacji publicznej
- Przeprowadzić ustrukturyzowane testy z udziałem osób niewidomych i neuroatypowych
- Udokumentować i upowszechnić naszą metodologię
Chcemy dalej rozwijać multisensoryczne dzieła i udostępniać je w publicznych przestrzeniach kultury.
Pomóż nam wprowadzić sztukę multisensoryczną do kultury publicznej.
Jeśli reprezentujesz galerię, muzeum, organizację dostępności, uczelnię lub fundusz — chętnie podejmiemy współpracę przy pilotażach, testach i prezentacjach publicznych.